Sneeuwstorm

de ganse dag al klagen de winden
bij tij en bij ontij
stuifsneeuw tolt rond
met een onbeschrijflijke snelheid

buien hagel striemen met geweld
vanuit een kudde razende wolken
de weinige meeuwen ineengedoken
hun neus in de wind

altijd maar de wind
die huilt tot oren tuiten
die golven doet wentelen en uiteenspatten
die sneeuw in ’t zand laat happen

het wordt nu toch stilaan tijd
voor wat klaarte tussen wal en waterkant
een streepje blauw en als ’t nog kan
daarin ook een vleugje rozerood

Schrijver: Nadine, 16 februari 2010